Czym są Kryteria Rzymskie

Kryteria Rzymskie to zasady międzynarodowego standardu diagnostycznego, według których lekarze diagnozują czynnościowe zaburzenia pracy przewodu pokarmowego, w tym zespół jelita drażliwego (IBS). Choroby czynnościowe, takie jak IBS, mogą być rozpoznane po wykluczeniu chorób organicznych przewodu pokarmowego w trakcie diagnostyki, obejmującej badania krwi, obrazowe , czy endoskopowe. W następnym etapie diagnoza opiera się na dokładnej ocenie objawów i rozpoznaniu choroby według kryteriów rzymskich.

Aby możliwe było precyzyjne określenie objawów i ich jednolita ocena, eksperci opracowali tzw. Kryteria Rzymskie (obecnie obowiązuje wersja IV). Zgodnie z nimi pacjent powinien odczuwać nawracające bóle brzucha przez co najmniej trzy miesiące, związane ze zmianą częstości wypróżnień lub konsystencji stolca, przy czym objawy muszą być obecne od minimum sześciu miesięcy

Kryteria te pozwalają także na wyróżnienie podtypów IBS – z dominującą biegunką, zaparciem lub naprzemiennym występowaniem obu tych objawów – co pomaga lekarzowi ustalić odpowiednie leczenie.

Zastosowanie kryteriów rzymskich sprawia, że diagnoza jest jasna, spójna i wiarygodna, a pacjent może otrzymać właściwą opiekę oraz zalecenia, które realnie zmniejszą dolegliwości i poprawią jakość życia.